บทที่ 87

อาเรีย

ขณะที่วิลเลียมกับฉันเดินเข้าไปใกล้วิลล่าสุดหรูของโอลิเวีย เธอก็รีบวิ่งลงบันไดมาแล้วโผเข้าสวมกอดเราสองคน กลิ่นน้ำหอมของเธอโอบล้อมตัวฉันขณะที่เธอกอดเราไว้แน่น

“ขอบคุณพระเจ้าที่พวกเธอปลอดภัย” โอลิเวียอุทาน เสียงสั่นเครือเล็กน้อย “คำเตือนของเธอเรื่องที่สนามบิน... พวกเธออาจจะช่วยชีวิตพวกเราไว้ก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ